Barbershop Harmony Quartet Still CrazY

Na een succesvolle en vooral ook onvoorstelbaar leuke periode van ruim 5 jaar eindigt de inbreng van onze Luc in Still CrazY. In de afgelopen jaren heeft Luc telkens ervaren hoe moeilijk het is balans te vinden tussen gezondheid, gezin, Still CrazY en zijn werk. Gezamenlijk hebben wij in vriendschap en goed overleg geconcludeerd dat de continuïteit in het kwartet onder druk komt te staan. Daarom nemen we nu afscheid van de beste bass van Nederland. Voor iemand die aanvankelijk toezegde, Still CrazY voor een tijdelijk project (nl. de conventie 2006) te zullen ondersteunen, is ie gelukkig toch nog lang bij ons gebleven :).
Mede daardoor is ons kwartet, met daarin een entertainer zoals Luc, uniek geweest in onze herinnering.

Hoewel het ons alle vier erg spijt dat het zo loopt, zijn we elkaar vooral dankbaar voor alle bijzondere momenten die we samen hebben beleefd. We kunnen niet anders dan met een big smile terugdenken aan de afgelopen jaren. Wat een fantastische ervaring was het bijvoorbeeld, om in 2006 geheel onverwacht en onbedoeld goud te winnen in de kwartettencompetitie. En hoe ongelooflijk veel lol hebben we gehad tijdens de daarop volgende HaCo in Heemskerk.

We staan nu voor de onmogelijke taak vervanging te zoeken voor Luc. Of en hoe dat slaagt, weten we niet. Wat we wel weten is dat de opgebouwde vriendschap die overblijft, onze harten voor altijd zal blijven verwarmen. En we gaan binnenkort met Luc, onze partners en kinderen zeker nog een leuk feestje bouwen.

We hebben alle vier zo onze persoonlijke hoogtepunten tussen de vele shows, coachings, gigs, competities en jubileumvieringen. Het leek ons leuk om daarover een en ander te vertellen, aan elkaar en aan de bezoekers van onze website.

De mooiste momenten van Luc
“Een familieBBQ op Rooi. Ik vertelde Martien dat ik de laatste tijd een brandende pijn op mijn borst had. De volgende dag werd ik gedotterd na een hartinfarct. Op de eerstvolgende woensdag zaten we bij elkaar en zongen we ‘Wonderful World’. Dat is en blijft het.”

“Een zomer in Frankrijk waar we met zijn allen waren. De vriendschappen werden hechter, het kwartet kwam samen in muziek en gezelligheid. De kids konden heel goed met elkaar opschieten en SCY werd gevraagd een concert te geven in het campingrestaurant.”



“Onvergetelijk was de dag dat ik 50 werd. Ineens stonden mijn maatjes in Samoreau op het Django Reinhardt Festival voor mijn luifel. Heerlijk gezongen aan de oever van de Seine en (tot mijn verbazing) erg leuke reacties gehad van de jazzliefhebbers aldaar.”

“Ik kan nog wel een boekje volschrijven over prachtige pakken; knuffels; samen genieten van ons publiek; zingen met iedereen; zingen op bruiloften, begrafenissen, feesten en dure gala’s; contact met onze barbershopmakkers in binnen en buitenland; spontane optredens; speciale gebeurtenissen etc.etc.
Wat ik voel is verdriet omdat het me niet lukt mijn hobby te doen zoals ik wil (tijd, gezondheid en energie ontbreken), wat zal blijven is vriendschap, tevredenheid en dankbaarheid voor de vijf geweldige jaren.”

De mooiste momenten van Martien
“Zo vanzelfsprekend/-zingend als wij op het podium alles intens samen beleefd hebben, zo bijzonder was het tegelijkertijd. Ik kan het filmpje van de 2006 conventie vanaf het begin van die dag tot en met het geinen in de coulissen in die idiote kleding nog levendig herinneren. Juist de pure lol in die Elvis package heeft ons de vrijheid in het optreden gebracht die tot Goud leidde.

De roes van alle optredens, dicht bij elkaar op het podium, heel close met publiek in de afterglow, elke lettergreep die met volle bezieling overkomt op je gasten, mensen wat een rijkdom om dit mee-gemaakt te hebben. Als jullie ons her en der hebben gehoord en gezien dan snap je me helemaal als ik uit de grond van mijn hart zeg dat elk optreden, zeker voor klein publiek zo intens was dat wij veel Goud hebben mogen geven. Wat onverlet laat dat vooral de lachspieren zijn geoefend tijdens repetities en voorbereiding, en een immer soepel gesmeerde keel. Ons mooiste moment (ach zoveel, dit was er zeker één van): That Lonesome Road, juni 2010 aan de oever van de Seine met een mistige maan en wegstervende echo van doorleefde klanken. Santé & à la vôtre!”

De mooie momenten van Eugene
“Centraal stonden steeds de muziek en de kameraadschap, dat leidde er toe dat we altijd met plezier op het podium stonden, met oog voor de ander. Het was mooi om te zien dat het plezier dat je uitstraalde, vaak terugkwam uit de zaal.
En bij gevoelige nummers was het vaak zo dat we de tranen in het publiek zagen opkomen. Ik weet dat we mensen soms echt diep geroerd hebben.”
“Toch zijn voor mij de kleine momenten met zijn vieren, het dierbaarst. Zoals die keer dat we ’s nachts na een optreden, in een parkeergarage afscheid van elkaar namen. Nog één maal Hushabye Mountain, zachtjes, schouder aan schouder. In de verte een paar verbaasde toehoorders die stilhielden. Daarna ieder in de eigen auto naar huis, en van elkaar weten dat je mekaar intens zult missen tot de volgende repetitie”.



Het mooiste moment van Michiel
“Omdat veel van onze optredens steeds in besloten kring plaatsvonden, huurden we op 24 januari 2010 een zaaltje in het Eindhovense buurtcafé “’t Rozenknopje”. Zo konden we ook eens een keer onze gezinnen, families, buren, vrienden en bekenden deelgenoot maken van ons muzikaal plezier. Met het thema “for your ears only…” ontvingen we onze gasten met een kopje koffie, waarna wij ons in de rokerige café-ruimte op de benedenverdieping omkleedden.
Wat een ervaring om daarna boven in het zaaltje te zingen voor zoveel mensen die je zo na aan het hart liggen. De leukste foto’s van enkele jaren projecteerden we op de muur. Het zaaltje was te klein, de gasten hingen met de benen buiten. We hadden met gemak nog zo’n matinee vol gekregen. Wat hadden onze gasten en wijzelf een leuke middag… Ik zal de warme en het enthousiaste reacties van velen niet snel vergeten.
Die middag was er, zoals eigenlijk altijd, weer die ongrijpbare magie die ons viertjes samenbindt en die ons en ons publiek inspireert te genieten en het samen goed te hebben. Ter afsluiting togen we in de stromende regen naar Martien’s huis in Eersel om daar met de gezinnen samen na te genieten en een zelf bereid diner te verorberen. En zo konden we weer - blij en tevreden - een nieuw, bijzonder moment toevoegen aan onze verzameling."